13 Yurttaşa Sahip Çıkamadığımız İçin Utanmalıyız

0

Çok değil, bir hafta sonra unutulacak bu meseleyi gerçek yurtseverler unutmamalı. 14 Şubat Türk milleti için sevgililer günü olmaktan çıkıp yas günü olmalı. 13 yurttaşımıza sahip çıkamadığımız için utanmalı, varlığımızı sorgulamalıyız.


Havaya sinmiş bir samimiyetsizlik var. Herkes kendisiyle çelişiyor. Hakikate rast gelmek mucize artık: Ya söylenen sözlere inanacaksınız, ya da kuşkular içinde içiniz içinizi kemirecek.

Türk Silahlı Kuvvetlerinin (TSK) Irak’ın kuzeyinde, Gara bölgesinde yürüttüğü Pençe Kartal-2 operasyonu devam ederken Milli Savunma Bakanı Hulusi Akar, bir mağarada 13 vatandaşın infaz edilerek şehit edildiğini açıkladı. Sonrasında yapılan açıklamalarda başka ayrıntılarda verildi ancak Halkların Demokratik Partisi (HDP), olayın TSK bombardımanı sonucu yaşandığını iddia etti.

Söz konusu 13 vatandaşın yıllar öncesinde PKK tarafından kaçırıldığı ve kimisinin 5-6 yılı aşkın zamandır esir bir halde tutulduğunu öğrenmek, sanırım her Türk vatandaşının canını acıtmıştır. Asıl acınası durum, yıllardır esir tutulan 13 vatandaşı olan bu millet, onların esir olduğunu ancak öldüklerinde, öldürüldüklerinde öğrenmiş olmasıdır.

Konuyla ilgili herkes herkesi suçlayacak. Partiler birbirini işaret edecek. Devletin sırrı diyen çıkacak. Ama yıllardır ailelerinden uzakta, esir bir halde tutulup, hayattan koparılan o 13 canı kimse geri getiremeyecek. Gelmeyecek o canlar, çünkü bu ülkede insan olmanın, bu ülkenin bir ferdi, bir vatandaşı olmanın kimse için bir önemi yok. Uzaya çıkma planları yaptığımız şu günlerde orta çağ devrini yaşıyoruz, kimsenin zoruna gitmiyor nasılsa.

Çifte standart değil, sahtelik

13 silahsız insanın yıllarca esir tutulup öldürülmesi bir yanda, bir yanda “Arap aydınların” Abdullah Öcalan’ın serbest bırakılması için imza kampanyası başlatması. Çifte standart demek yakışmaz, bu açıkla ikiyüzlülük, sahtelik, aşağılık bir durum. PKK ve onun eli kanlı liderinin bu güne kadar yaptıklarını hak diye göreceksin, Öcalan’ın cezasını tecrit diye yorumlayacaksın, serbest kalmasını isteyeceksin ama masumların ölümüne ses çıkarmayacaksın. Böyle bir yaklaşım da zaten “Arap aydınlardan” beklenirdi.

Devletin işi ne?

Köşe başlarından, sosyal medya hesaplarından, eş dost arasında milliyetçilik yapmak, PKK’ya kızmak kolay. Peki ya bu zamana kadar devlet neredeydi? PKK kalleş, anladık, PKK kan emici, anladık, PKK bir terör örgütüdür ve insan ayırt etmez. Fakat devletin varlığı nerede? Yıllardır esir tutulan vatandaşları için devlet ne yaptı?

Tek bir vatandaşı için ABD’nin Irak’a helikopter gönderdiğini, İsrail’in tek bir vatandaşı için bin Filistinliyi serbest bıraktığını, Almanya’nın Türkiye’de tutuklu bulunan tek bir vatandaşını uçak göndererek aldırdığını hatırlıyorum. Onların ki vatandaşta bizimkisi ne? Yıllardır beklemenin sebebi ne? HDP’li İdris Baluken bile PKK’nın esir tuttuğu bu insanlar için meclis kürsüsünden çağrıda bulunmuşken, AK Parti, CHP, MHP, İYİ Parti ne yaptı? Devletin bürokrasisi ne yaptı? TSK ne yaptı?

Çok değil, bir hafta sonra unutulacak bu meseleyi gerçek yurtseverler unutmamalı. 14 Şubat Türk milleti için sevgililer günü olmaktan çıkıp yas günü olmalı. 13 yurttaşımıza sahip çıkamadığımız için utanmalı, varlığımızı sorgulamalıyız.

CEVAP VER

Please enter your comment!
Please enter your name here